KoiCave Japantrip

KoiCave Japanreis

De grootte van de groep!

Om maar meteen met de deur in huis te vallen. Toen we aankondigden dat KoiCave met maar liefst 15 personen op koihunt ging, waren de commentaren niet van de lucht. De kwekers willen geen grote groepen, was een veelgehoorde. Dat is pertinente onzin gebleken. Wat natuurlijk wel zo is, is dat je een kweker of dealers die druk bezig zijn, bijvoorbeeld tijdens een lucky draw, niet voor hun voeten moet lopen. Dat hebben we dan ook niet gedaan. Stefan Koster was dan eigenlijk uitsluitend degene die ‘bezig’ was. Wij hebben tijdens de trip vooral blije kwekers gezien, want uiteindelijk werden er heel wat vissen verkocht. En ere wie ere toekomt, Stefan Koster heeft het gewoon top gedaan. Hij heeft daadwerkelijk 15 personen ontzorgd. Het maakte hem geen bal uit of we nu met 5 of 15 personen waren.

Tot zover het sprookje van de grote groep waar de kwekers niet blij mee waren.

Natuurlijk waren we wel een opvallende verschijning als we met 15 personen in onze blauwe shirts met koihunt bedrukking uit de busjes kwamen. We kregen er  al snel de bijnaam ‘the blue wave’ mee.

Als je alles bij elkaar 8 dagen met elkaar op koihunt bent, dan zijn er van die gebeurtenissen die je bijblijven. Sommige gebeurtenissen hebben tot mooie initiatieven/uitdagingen geleid. Natuurlijk heeft iedereen zijn of haar eigen favoriete ervaring. Die zullen we ook nog allemaal met jullie delen in komende uitgaven van KoiSplash. Hierbij mijn persoonlijke toppertjes.

NND sansai event.

Tijdens ons verblijf organiseerde NND haar sansai event. Ik was daar ooit eerder geweest tijdens een koihunt met Arts & Ants en kon me herinneren dat NND tijdens dit event relatief grote vissen, meeste sansai, sommige yonsai en een enkele nisai te koop aanbiedt. Ongetwijfeld zijn dit niet hun allerbeste vissen, maar het zit er wel zwaar tegenaan. NND doet tijdens dit evenement echt haar best om erg goede vissen tegen aanvaardbare prijzen aan te bieden. Nu snap ik heel goed dat je over aanvaardbaar kan discussiëren, maar als je in Niigata bent kom je er snel achter dat prijzen voor goede go-sanke stevig kunnen zijn. Velen van ons willen vissen kopen die een goede huidkwaliteit hebben, gecombineerd met een fraai patroon, maar laten we het groeipotentieel niet vergeten. Dit is het soort vissen dat tijdens het NND-event wordt aangeboden.

Ik kan mij van vorige keren herinneren dat het erg druk kan zijn met dealers. Vervolgens wordt middels lucky draw bepaald wie een vis mag kopen. Lucky draw werkt als volgt. De aanwezige handelaren geven aan of zij belangstelling hebben om een koi te kopen. Onder deze dealers wordt vervolgens geloot. Degene die de nr. 1 loot krijgt als eerste gelegenheid een koi aan te schaffen.

Toen we ter plekke kwamen was de bbq al in volle gang, want NND organiseert voor eventuele deelnemers ook altijd een bbq. Het was redelijk volle bak met flink wat dealers die zich tegoed deden aan de lekkernijen. Doordat onze groep andere afspraken had in de ochtend, kwamen wij vlak voor het event binnenvallen, waardoor wij niet hadden kunnen deelnemen aan de bbq.

Geen punt, we hadden goed gegeten en we kwamen per slot van rekening voor de vissen. Dit was trouwens het evenement waar de naam ‘the blue wave’ is ontstaan. Toen we met 15 man uit de twee busjes stapten leek het wel een blauwe golf.

Wat er nu precies gebeurd is weten we niet, maar toen het evenement van start ging, waren de dealers stuk voor stuk verdwenen, waarna het KoiCave team als enige overbleef, bijzonder. Toen we de koi gingen bekijken werd menig KoiCaver stil van verwondering. Wat een prachtige vissen! Beslist niet goedkoop, maar absoluut erg veel waar voor je geld. En toen gebeurde het bijzondere, er werden maar liefst 4 topvissen van NND aangeschaft. Dat zagen wij vooraf niet aankomen, maar NND evenmin.

Dit waren uiteindelijk de enige koi die tijdens het evenement werden verkocht. Een mooie bijkomstigheid was dat we alle 4 de koi in azukari konden laten en ook dat tegen zeer geschikte tarieven. Het is algemeen bekend dat de azukari prijzen bij NND niet mals zijn, maar blijkbaar wilden de heren iets terug doen voor de groep die hun evenement had gered.

Laatste dag koihunt bij Aoki.

Het merendeel van onze cave koihunters, waren toch vooral go-sanke mensen.Uiteraard niet iedereen en dat maakt een koihunt ook zo leuk. Bij elkaar kijken wat er in de bowl komt en welke variëteit maakt dan niet zoveel uit. De ware koi-liefhebber kan de schoonheid in andere variëteiten ook herkennen. Iedereen die enigszins op de hoogte is van koihunt en zeker de dealers, weten dat Aoki een adres is waar je ten eerste alleen op afspraak komt. Ten tweede is redelijk bekend dat deze kweker nu niet echt staat te trappelen om vissen te verkopen, want hij verkoopt ze toch wel. Maar bovenal is bekend dat de kwaliteit van zijn vissen echt buitencategorie is. Goshiki, allerlei doitsu variëteiten en tientallen andere soorten die je elders nauwelijks aantreft. Misschien bij Hiroi, maar dat is toch nog geen Aoki.

Ik zat aan het ontbijt met een andere ‘go-sanke lover’ te praten en we waren het er beide over eens dat een bezoek aan Aoki weliswaar leuk zou worden, maar we konden ons niet echt voorstellen dat er vissen van de hand zouden gaan. In de laatste plaats aan onszelf. Er is nog een vierde aspect bij Aoki wat ik nog niet had genoemd. Deze kweker heeft ook de reputatie om pittig aan de prijs te zijn.

Ook Stefan Koster ging met hetzelfde verwachtingspatroon onderweg. Nou, dat liep heel anders. Er werden die ochtend maar liefst 7 koi verkocht door Aoki. En het werd een regelrecht feestje. Alle koi werden gepikt uit de exclusieve koi (tategoi)bakken. Toen er 2 koi waren verkocht, merkte je dat de sfeer veranderde. Ook de kweker kreeg er zin in.

Toen één van de koihunters een koi aanwees die eigenlijk niet te koop was, ging hij na drie pogingen alsnog door de bocht. Nu zou je kunnen denken dat dit allemaal onderdeel is van het spel, maar dat was het beslist niet. Oh ja, en ondergetekende en zijn ontbijtgenoot gingen ook beiden voor de bijl. Het was echt top.

Aan het einde hebben we nog een sticker op zijn deur geplakt en hebben we hem een T-shirt cadeau gedaan, waardoor ook deze kweker onderdeel werd van de blue wave. Het was een mooi bezoek dat onverwacht toch bij mijn hoogtepunten terecht kwam.

Iedereen een koi.

Als je met z’n allen op koihunt gaat, dan lijkt het vanzelfsprekend dat iedereen met een vis naar huis gaat. Vergis je dan niet in de verscheidenheid aan koi-hobbyisten die meegaat op zo’n trip. De koigekkies zijn misschien wel echt een beetje gek. Door dergelijke mensen worden soms bedragen voor een vis uitgegeven, waarvan vele mensen zouden denken ‘Heeft die soms een gaatje in zijn hoofd?’.

Er gaan ook mensen mee die gewoon hun collectie mooie koi willen aanvullen met een in het oog springende variëteit, of mensen die hard aan een ‘verstandig’ budget vasthouden. Dat was in onze groep niet anders. Het mooie is, dat iedereen vissen heeft aangeschaft. En iedereen was blij voor elkaar. De vriendschap was er al in deze groep, maar die is alleen maar sterker geworden. Dat laatste is misschien wel het belangrijkste hoogtepunt van deze trip. Koivriendschappen, kletsen over de vijver, over de koishow van volgend jaar, noem maar op.

De eerste KoiCave koihunt was een absoluut feestje.

Volgend jaar gaan we weer. Alleen gaan we deze keer sneller vliegtickets bestellen, zoals elders in deze KoiSplash staat beschreven. Als je belangstelling hebt dan kun je je nu zonder enige verplichting als belangstellende opgeven. Wij zorgen er dan voor dat je zal worden uitgenodigd voor een vrijblijvende informatieavond.

Stuur je bericht naar info@koicave.nl

Ik schrijf dit verslag van onze trip trouwens op het vliegveld van Hiroshima.

Op 28 oktober ging het grootste deel van onze groep weer op de terugreis, terwijl ikzelf, Stefan Swinkels en Kees van den Biggelaar er 4 dagen aan hebben vastgeplakt, met als belangrijkste doel om de vereniging richting Japanse kwekers nog verder op de kaart te krijgen en om juryleden te werven voor de koishow van 2025 en de jaren daarna.

Om die reden vertrokken wij op vrijdagmiddag 1 november vanaf Hiroshima. Dat was eigenlijk best fijn. Hiroshima is een fijn klein, maar mooi en modern vliegveld. Alles gaat net even sneller en een heel stuk vriendelijker dan Tokyo. Maar ja, toe begon het te regenen…en niet zo weinig ook. In ieder geval viel er genoeg om onze vlucht voor onbepaalde tijd te vertragen. Wat onbepaald gaat worden, dat zien we binnen de komende uren vrees ik.

En we maakten ons vooraf nog wel zoveel zorgen. We vliegen namelijk via Shanghai Pudong naar Frankfurt. Volgens het originele reisschema zouden we maar liefst 9 uur moeten wachten op Shanghai. Of dat achteraf (ruim) voldoende was, zal ik verder in dit stuk schrijven, maar nu eerst een verslag van onze geweldige KoiCave koihunt die we samen met Arts & Ants hebben ondernomen. Ik zal zoveel mogelijk en gedetailleerd mogelijk een beschrijving geven van wat je als mogelijke deelnemer aan de trip van 2025 kan verwachten, maar natuurlijk ook voor de thuisblijvers die wel eens willen weten hoe het eraan toegaat.

Hoe het begon.

Eigenlijk ligt het begin van deze trip al in 2019.

KoiCave moest zelfs nog opgericht worden, maar was al wel een vriendenclub in Brabant die elkaar regelmatig trof bij vijvertours en met als vast KoiCave zaterdagochtend honk Coweko in Best. In 2019 was ik met Arts & Ants voor de tweede keer op koihunt en daar ontstond het idee om met de vriendenclub KoiCave in 2020 op koihunt te gaan met Stefan Koster. Nou ja, iedereen weet wel wat er in 2020 begon, dus de hele trip werd afgeblazen. Ook toen hadden we een stuk of 15 aanmeldingen, waarvan de meesten er ook nu bij waren. Enfin, in 2024 is het er dan; weliswaar 4 jaar later; van gekomen. Ruim een half jaar geleden hadden we de eerste informatie bijeenkomst. Die werd destijds gehouden bij KoiCare Hoekschewaard. Wim Maat en Stefan Koster hebben een nauwe samenwerking op gebied van koi-import. Aangezien Wim een mooi ingerichte presentatie ruimte heeft was de keuze snel gemaakt. Al snel rolden de aanmeldingen binnen. We hadden het maximum gezet op 16, waarmee we 2 busjes konden vullen + chauffeurs/begeleiders 2 X 9 personen.

Hoe hebben we het gedaan.

Stefan Koster heeft uiteengezet wat de totale reiskosten zouden zijn en achteraf gezien is dat goed uitgekomen. Eigenlijk was het best eenvoudig. Alle deelnemers hebben zelf de vlucht, treinreizen en hotel betaald. Het eten is betaald door telkens 10.000 yen (ongeveer € 60,-) in de pot te stoppen. Om aan het bedrag van € 900/950 te komen voor de vliegtickets moesten we deze keer helaas uitwijken naar Frankfurt. Dat doen we de volgende keer anders. We zullen voor de trip van 2025 de inschrijvingen en de deadline voor de inschrijvingen aanzienlijk naar voren halen, waardoor we sneller en flexibeler de vliegtickets kunnen boeken. Daardoor zijn directe vluchten van Amsterdam naar Tokyo Narita beter betaalbaar en vallen dan ook binnen het gestelde budget.

Hoe dan ook, het was gelukt en binnen het budget

Nadeel is natuurlijk dat we kosten hebben moeten maken (en reistijd) om naar Frankfurt te komen. We vinden echt dat iedere Euro die we op reizen kunnen uitsparen er één is, vooral als een gezin, of stellen meereizen telt dat door.

De hotelkosten vielen iets hoger uit dan vooraf gepland, maar dat had deels te maken met een extra overnachting. Alles bij elkaar was het niet verkeerd. Voor een ruime eenpersoonskamer moesten we uiteindelijk 85.000 yen afrekenen. Dat was in Euro’s € 516,- voor 8 overnachtingen met ontbijt. (nog geen € 65,- per nacht). Dat betekende dat het hotel iets duurder uitviel dan destijds begroot, maar dat was uiteindelijk maar € 50,-, omdat we waren uitgegaan van 7 overnachtingen.

Het eten viel echt reuze mee. Daar kwamen we gemiddeld € 100,- voordeliger uit dan begroot. Slechts € 300,- 7 dagen lunch en avondeten.

Samenvattend zijn de kosten voor de Japantrip (uitgaan van Amsterdam als luchthaven):

Let op dat deze prijzen gebaseerd zijn op de ticketkosten van 2024 en de wisselkoers Yen naar Euro van oktober 2024.

Wat maakt het hotel zo goed?

Hotel New Otani in Nagaoka is al jarenlang de vaste uitvalsbasis voor Arts & Ants.

En eerlijk gezegd is dat met een goede reden. De koihunt moet toch ook iets van een vakantie inhouden en het is beslist waar dat je goedkoper kan overnachten, maar of je dat ook moet willen… Wij vinden in ieder geval dat New Otani erg veel waar voor z’n geld biedt. In alle opzichten is het gewoon een fantastisch hotel.

Terwijl ik dit schrijf is het nog vers (inmiddels uur vertraging), dus herinner ik me alles nog goed.

Zeker niet het belangrijkste, maar wel leuk is dat niet alleen Arts & Ants dit hotel als vaste uitvalsbasis heeft, maar je komt er vele dealers en hobbyisten tegen. Veel uit Nederland, maar ook uit Amerika en andere delen van de wereld.

De kamers zijn van alle gemakken voorzien, zijn brandschoon, hebben een heerlijke keiharde douche, een waterkoker, erg goede bedden en kussens. Kortom alles wat je nodig hebt. Wat echt iets is dat opvalt (voor iemand die in veel hotels heeft geslapen), zijn de fantastische liften. Dan zal je zeggen, boeie, maar geloof me. Als je in een druk hotel verblijft dan kan het zomaar gebeuren dat je minutenlang op een lift staat te wachten, New Otani dus niet.

Het ontbijt is ronduit top. Supergezellige ruimte met een zeer uitgebreid buffet, dat voor 70% gericht is op Westerse gasten. Ook dit is een zeldzaamheid in Aziatische landen. Het ontbreekt je werkelijk aan niks. Als je daar zin in hebt kun je  gebakken eieren bestellen. En niet onbelangrijk, lekkere koffie. Nu zal dat niet voor iedereen van levensbelang zijn, maar voor veel mensen toch wel.

Alle kamers zijn voorzien van airco en een raam dat open kan. Dat moet ook wel, want stadaard staat de kamertemperatuur op 26 graden ingesteld. Misschien vinden Japanners dat lekker, maar wij niet. Binnen een half uur heb je de kamertemperatuur naar je wens. Last but not least. Het personeel van het hotel is uiterst behulpzaam en altijd vriendelijk.

Geeft je echt het gevoel dat je welkom bent.